محل اتصال در حالت طبیعی بند ناف در موقعیت مرکزی به صفحه جفتی متصل میشود اما اتصال خارج ازمرکز حاشیه ای marginal يا ولا منتوس (velamentous) واریانت های نحوه اتصال هستند اتصال حاشیه ای و اتصال ولامنتوس از این نظر که بند ناف یا عروق آن ممکن است در جریان لیبر و زایمان دچار پارگی شوند از دیدگاه بالینی حایز اهمیت هستند در این میان اتصال حاشیه ای که گاهی اوقات به آن جفت راکتی (battledore) نیز گفته میشود واریانت شایعی است که در آن بند ناف در حاشیه جفتی لنگر می اندازد این واریانتها در حاملگیهای چند قلویی به ویژه موارد حاصل از تکنولوژی کمک باروری شایعتر هستند و ممکن است با ناهماهنگی وزنی قلها همراه باشند. اتصال ولامنتوس واریانتی است که اهمیت بالینی قابل توجهی دارد در این حالت عروق بند ناف با مقداری فاصله از حاشیه جفت مشخصاً در داخل پرده ها گسترش مییابند و فقط با چینی از آمنیون احاطه میشوند در نتیجه این عروق مستعد فشردگی هستند و این مسأله ممکن است سبب کاهش پرفوزیون و اسیدمی جنینی شود میزان بروز اتصال ولامنتوس حدود ۱ درصد ،است اما این حالت در موارد پلاسنتا پرویا و حاملگی چندقلویی با شیوع بیشتری دیده میشود درباره آنت بسیار ناشایع های تحت عنوان اتصال شاخه دار از نظر توپوگرافی محل اتصال بند ناف به صفحه جفتی موقعیت مرکزی دارد اما عروق بند ناف با فاصله کمی قبل از متصل شدن ژله وارتون محافظ خودشان را از دست میدهند در نتیجه این عروق فقط با غلافی از جنس آمنیون احاطه می شوند و مستعد فشردگی پیچخوردگی و ترومبوز هستند